Kayıtlar

KOPUK

KOPUK Zaten kopmuştun Zaten düşmüştün Koparmadim ben seni Zaten uçmuştun Zaten gitmiştin Koparmadim ben seni Zaten renkliydin Zaten bulunmuştun Ah bebeğim,sen, Kopmadın hiç Yalnızca benim için, İstiyorum kopmanı Dünya düştüğü vakit Düşmek istiyorum seninle Kaybedecek hiçbir şeyim yok Olduğun vakit yanımda Ne acı ne stres ne dilemma Bakıyorum savrulurken gözlerine Ve işte Yolculuğa çekiliyoruz Bütünleşmeyi becerememisken tinlerimiz Hiç olmadıkları kadar oluyorlar bütün Belki de gerçekten Kurtaramam ben kendimi Belki de gerçekten Kurtaramazsin sen kendini

BAŞLIK YOK

BAŞLIK YOK  Hiçbir şey yapmamayı düşünüyordum bugün Ve gün başladı yeni Hazırladım kahvaltımı Oturdum masama Sabahları sevmem kahve içmeyi Çünkü tümüyle titretir bedenimi Bir yük var üzerimde Geçen günlerin yorgunluğu Atmayı düşünmüyorum onu İstediği vakit ayrılabilir üstümden O yüzden onu bir yük olarak bile görmüyorum Sırtını yaslamış bir arkadaş benim için Çok güçlü biri gibi mi görünüyorum ? Öyle olmasam bile artık öyleyim Bu ufaklığı gideceği yere kadar taşımalıyım O yüzden bir gün daha güçlü kalmalı bedenim Öğlen saatleri yaklaşıyor Ayrılıyorum odadan Her zaman gittiğim bir kafedeyim Geniş açısı olan bir koltuğa oturuyorum Bir şeyler yapmadan önce (bugün hiçbir şey yapıyorum) İzlemeyi severim insanları Projesini yetiştirmeye çalışanlar Ekranlara yansıyan çizimler Yapılması önemli konuşmalar Üzerinde çalışılan apayrı programlar Kendimle kalmadan önce Bu boktan eylemlerin önemli önemsizliğini görmeyi seviyorum Ve işte! Saat dörde yaklaşırken Kahve a...

Çok Uzakta

Çok Uzakta Uzaktayım İnanılmaz uzak bir mesafede göremiyorlar beni Biraz alcalmaliyim belki onlar için Biraz alçaklık iyidir onlar için Dostlarım da yükseldiği vakit Asla cekmeyecegim kendimi Asla inmeyecegim dibe Çünkü dip bir ilüzyon Her zaman daha fazla dip bulursun dibin içinde Ve bu deliliğin içindeki duygulara bagimliyim Bu deliliğe dönmemek için zorluyorum kendimi Bu deliliğe dönmemek için erisilemez denen noktaya taşıdım kendimi Dolaştım diyarlari yürüdüm çamur ve batak içinde Tırmandım en tepenin tepesine Fakat bulamadım bir tanrı Kendim için değildi bu arayış Arıyordum onu sizin için Yaptıklarımın görülmesini istedim Herkes tarafından görülmek Çabalarımin tümü gidiyorken boşa Bir çocuk gördü beni dışarıda Sıkılmıştı canım ve dans ediyordum Orada , yalnızca kendimle idim İşte o an anladım İşte o an görüldüm gerçekten İşte o an görünün kendisi oldum

BAŞLIK YOK

BAŞLIK YOK -Nasıl biri olduğumu biliyorum ama karışık aklım hep hiçbir şey hissetmemek için zorluyorum ama hissediyorum sikeyim, hissediyorum bu boku , bu boktan duyguları gözlerinle söylediğin şeyleri dudakların konuşmadan önce neler söylediğini bedenlerinin titreşimleriyle söylediklerini sadece gitmek istiyorum buradan kalabalığın bir anlamı var mı bir anlamı olsun istiyorum sonunda bir anlam bulduğum vakit tüm bu anlamsızlık içinde kayboluyorum çok büyük değilim öyle olmalıyım büyük olma zorunluluğu içerisindeyim basit bir yaşamdan korkuyorum duyulmamaktan korkuyorum çevrendeyim hareket ediyorum bu kutunun içinde ne kadar yankı yapabilirse o denli güçlü adımlarım ama duyulmuyorum duyulmuyorum duyulmuyorum tanrım duymuyorlar beni duymadı tanrılar beni onlara erişmem gerekiyordu balmumlarından daha sağlam bir karışımla yapılmıştı kanatlarım onlara uçtum yükseldim yükseldim kapılarına vardım ve içeriye girdim bomboş bir odanın içerisindeydim tekrardan v...

KAFEDEKİ SİNEK

KAFEDEKİ SİNEK Her zaman gittiğim bir kafedeyim. Hafif güneşli fakat bulutlu bir gün. Saat öğlen ikideki sessiz kız filminin son oynatimina yetiştim ve filmi izleyip salondan çıktım. 1.kattaki her zaman gittiğim kafeye yöneldim ve ızgara tavuklu sandviç ile bir orta boy filtre kahve aldım. Kahvem bu sefer cam bardaktaydı. Yemeğimi yerken geçen günlerde kitap okurken fark ettiğim bir şeyi tekrar fark ettim. Üst katta genelde kimsenin oturmadığı çünkü prizin olmadığı koltuklarda oturuyordum ve bir sinek camdan çıkmak için uğraşıyordu. Çıkamayacağı kesin ama hala sesini duyuyorum. O rahatsız edici sinek sesi. Tüm gücüyle uğraşıyor fakat benim gördüklerimi görmesi imkansız. Buradan asla çıkamayacak. Çünkü tek çıkış alt kattaki kapı veya tam üstümdeki deliklerden geçip dışarı çıkmali. İnsan beynine sahip değil fakat bir içgüdüyü takip ederek hala cami tırmaliyor. Bazen biz de böyleyiz. Kara bir kutunun içinde olsak bile bu boktan çıkma ihtimalimiz varken bir icguduyle kicimizi yırtarak aynı...

Bir Parçadan Biraz Fazla Hiçbir Şeylik

 Bir Parçadan Biraz Fazla Hiçbir Şeylik Bugün, Değilim hiçbir şey Bir böcek bile değilim Kafka’nın aksine Atomlarımın her biri Dağılmış ve unutmuş bir araya gelmeyi Yatağımın içinde Savruluyorum sağa ve sola Nereye gidiyor tüm enerjim Boşa mı hepsi ? Nasıl bu halde başardım geçmeyi ? -Uykunun gardiyanları Teslimler uykuya İzin vermemelilerdi Geçmemeliydim bugüne Ben dünde iyiydim Treni beklerken Görmüştüm bir dans eden peri Etrafında her dönüşü İlahi bir melodi gibiydi Adımlarımın içtepisi Haykırıyordu bu periyle dans etmeyi Ama bugün Bugün hissetmiyorum ayaklarımı Hissetmiyorum aklımı ve gövdemi Yalnızca geçmek istiyorum Bugünü terk etmek Yarına iyi bir dün bırakmak

Varlık Terk Edildi !

Varlık Terk Edildi !  Ne kadar dolmalı su ? Ne kadar içine girmem gerek ? Ne kadarıyla boğulmam ? İçebilir miyim onu ? Bu okyanusta kaybolmadan durmak mümkün mü? - Bir sergide Camın içindeki suyun içinde Gezerken içeriyi Yöneliyorsun bana doğru Ve beni geçmek üzereyken Görüyorsun silüetimi Birini gördüğünü düşünüyorsun İnandıramıyorsun kendine bunu Ben ise oradayım İnandığın kadar gerçeğim Bana inanmak istiyor musun ? Yoksa korkuyor musun ? Uzaklaşmak istediğin an Daha da yaklaşıyorsun Dibe indiğin an Yanılsamalar geliyor aklına Ve o an Bir dip olmadığının farkına varıyorsun Her şey için geciktiğin noktadan Her şeyin senin için geciktiği noktaya geçiş yapıyorsun Kaygıdan buruştun Yaşamın bir ‘’artık’’ Onu atmayı düşünüyorsun Ama bunu bile yapamazsın Yok olmak için bile geç kaldın Tüm bu koşuşturmalar tüm bu anlar hiçbir yere varmıyor devam ederken yaşam sürekli bir sonlanış sonsuz bir yok oluş Varlık , terk edildi !

FARK EDİLMEK ÜZERİNE

FARK EDİLMEK ÜZERİNE   Fark edilmek istiyorum. İnsanların çoğu yanımdan geçip gidiyor. Onlar için oturdukları kafedeki masadan veya içtikleri kahve plastiğinden farkım ne ki ? Neden bu ** diğerlerini var etmişken benim varlığımı kabul etmedi ? Zaman mı gerekiyor ? Zamana güçlükle direniyorum. Bir şeyler olacaksa olsun . Ama hayat böyle değildir değil mi ? Zamana ihtiyaç duyulmayan hiçbir an yoktur. Sabırlı olmak beklemek gerekir. Hakikate çıplak ayaklarla koşarak gidemem. Ancak yavaş,sabırlı ve kendimden emin olursam ulaşabilirim ona. ‘’O’’ olarak nitelediğim şey ise her şey olabilir. Yine de bazen sadece olsun istiyorum. Diğer güne uyandığımda gerçekleşmesini istediğim her şey sihirli bir değnek ve onun büyüsüyle birlikte gerçekleşmiş olmasını her şeyden çok istiyorum. Büyünün gerçek olmasını isterdim tanrıların uzun zaman önce öldüğünü bilsem bile. Bunları takıntı haline getirmek mental olarak daha da yorulmama neden oluyor o yüzden her anın geçici ve döngüsel olduğunu ken...

YAZMA EYLEMİ HAKKINDA

YAZMA EYLEMİ HAKKINDA   YAZMA EYLEMİ İNANILMAZ HARİKA BİR ŞEY. KENDİNLE KARŞILIKLI SOHBET EDİYORMUŞSUN ‘’GİBİ’’. BU YAZILANLARA 1 GÜN SONRA BİLE DÖNÜP BAKTIĞIM ZAMAN DEĞİŞTİĞİMİ,BİR BAŞKASIYLA KONUŞTUĞUMU FARK EDİYORUM.O KİŞİ ARTIK BEN DEĞİLİM. O KİŞİ BENİN ARDINDAKİLERDEN VE BİRAZ DA GELECEK OLAN BENDEN BESLENİP YARATTI KENDİNİ. O BEN DEĞİLİM. O GEÇMİŞTEKİ BEN DEĞİL VE GELECEKTEKİ BEN DE OLAMAYACAK. BU YÜZDEN BİR BAŞKA BİRİSİ GİBİ HİSSEDİYORUM ONU. BU YÜZDEN YAZMA EYLEMİNDE HİÇBİR ZAMAN TEK DEĞİLİM. VE BU EYLEM SONUCUNDA YALNIZCA YAZDIKLARIMI DEĞİL,BİR ‘’ŞEY’’ YARATIYORUM. ‘’O’’ OLARAK ADLANDIRDIĞIM BİR ŞEY YARATIYORUM KENDİMDEN KOPAN PARÇALARLA. BUNLAR BİR BÜTÜN OLUYORLAR TEKRARDAN AMA BEN ÇOKTAN YENİLENDİM. O PARÇALARI TEKRAR TAKMAYA ÇALIŞSAM BİLE ASLA UYMAYACAK. VE FARK EDİYORSUN Kİ HİÇBİR ZAMAN YALNIZ DEĞİLİZ. TEK BAŞIMIZA GÖRÜNSEK BİLE HER ZAMAN ‘’O’’ OLUŞMADAN ÖNCE BİZİMLE BİRLİKTE. O AN KOPMUŞ VE FARKLILAŞMIŞ DEĞİL BİR BÜTÜNÜN İÇERİSİNDE.

Yarın

  Yarın  Yarın oldu Oldu ve öldüm yarının içinde Yapacağım tüm şeyler ve kimliğim Yarının içinde Eğer kaldıysa yarınım yarım Ne anlamı var burada kalmamın Ve eğer bir yarın yoksa Neyden korkacakmışım ? Bu gözler artık rahatsız etmiyor beni Kaçırdım gözlerimi ,bazen,istemsizce Tanımadan önce onu tanımadan önceki hali ile hatırlamak isterim çoğunu Ayakkabılarını alıp yürümek isterim ayakkabılarının içine bir ruh koyabilmek isterim Ama hayır , tanımıyorsun beni yalnızca anlattıklarımdan bir silüet yarattın malzemesi ben olan bir sanatçıya bakıp onu kopyalamak gibiydi en beceriksiz insan bile heykeltıraştır bu yüzden en beceri isteyen şeylerdir en basit olanlar ...

Estou te escrevendomãe do movimento

  Estou te escrevendomãe do movimento  çevremde olmanı istiyorum dans etmeni,etrafında dönmeni görmek istiyorum tüm inceliklerini tüm bu akış tüm bu huzursuzluk tüm bu iyilik ve kaos içinde yalnızca seninle olmak istiyorum seninle yaşamak istiyorum yalnızlığımın rahatı kaçsın istiyorum kıyafetlerini bile katlayabilirim iyi yemek yapamam yine de tüm eşsiz lezzette tatlılar senin için -eşsizliğin, yayılmış hareketlerin ve yüzünün her bölümüne tanrısallığın başlıyor sakinliğinde işte orada huzur buluyorum sende ve seninle bir bütünün içinde bir bütünüm seninle ve tüm bu kovalamalar sona erdiği zaman umarım görebilirim seni

INSOMNIA

  INSOMNIA Odamın ışıkları karanlık Bedenim içinde yatağın Zihnim peşinde bir şeylerin Neyi bulmaya çalışıyorum ben ? Bütün ilişkileri incelerken Ve, daha da fazlasını isterken O sırada aynı ben Yalnızlığı da istiyor Kaygım ve kuşkum Zihnimin derinliklerinden en üste Yayılmakta hızla Ve benim kendimi başka şeylerle kandırmaya ihtiyacım var Belki de bir Tanrıya ? Ama öldü her biri Uzun zaman oluyor hepsinin gidişi Ah dostum gördün,yanımdaydın sen de Senden de acımasız şekilde Öldürdüm insanların kutsalını Tanrıların laneti üstümde bugün İstemiyorlar görmek yanımda uykuyu Parıldıyor ay fakat yıldızlar nerede ? Yoksa sen de mi terk edildin ? AY Ey dostum kaybetmedim hiç kendimi Söylesene neden arıyor bu insanlar kendini ? Yeterince aydınlık var benim için Karanlık dediğinizdir benim sığınağım Karanlık olandır ışıktan önce var olan Işık ve aydınlık dost değildir (o sırada bir yıldız çıkar gökyüzüne ve hızlıca kayıp gider) … J Kimdi o giden ? Kimdi o bi...

ODA

  ODA her an istediğim an sonlanacak bir kaos içimden gelmiyor bitirmek bunu görevi tamamlanmış asker gibi istemiyorum olmak asker istemiyorum olmak istiyor muyum bir şey olmak istekte kalmak sürekli kaygıda kalmak yaşlanırken bir hiç olmayı seçmek kader yüklerinin kabuğunu kırmaktan korkmak korkmak her şeyden kendin olmaktan korkmak kendin kalmaktan korkmak yarattığı labirentte kaybolan deadalus gibi ama ben ne kaybettim ne de bulabildim kendimi vuruldum güzelliğine diplerin ve kaldım orda her zaman sadıktım aldatmadım onu sonsuz için fener ışıkları, yoksa ayrılık vakti mi senin için ? korkuyorum ayrılmaktan lütfen yanımda kal kalamayacağını biliyorum sen bir odasın asla genişlemeyecek olan ama büyüdüm ben düşündüklerim bir odaya sığmıyor arabam ya da kendi evim yok sadece bir odam var yetinemem bununla açgözlü değilim, genişlemekte kanatlarım sonsuza erişmek için kanatlanıyorum odanın penceresi açık artık uzaklaşma vakti korkusuz ve kaygısız kend...