ODA

 

ODA

her an istediğim an sonlanacak bir kaos

içimden gelmiyor bitirmek bunu

görevi tamamlanmış asker gibi

istemiyorum olmak asker

istemiyorum olmak

istiyor muyum bir şey olmak

istekte kalmak sürekli kaygıda kalmak

yaşlanırken bir hiç olmayı seçmek

kader yüklerinin kabuğunu kırmaktan korkmak

korkmak her şeyden

kendin olmaktan korkmak

kendin kalmaktan korkmak

yarattığı labirentte kaybolan deadalus gibi

ama ben ne kaybettim ne de bulabildim kendimi

vuruldum güzelliğine diplerin

ve kaldım orda

her zaman sadıktım aldatmadım onu sonsuz için

fener ışıkları, yoksa ayrılık vakti mi senin için ?

korkuyorum ayrılmaktan

lütfen yanımda kal

kalamayacağını biliyorum

sen bir odasın

asla genişlemeyecek olan

ama büyüdüm ben

düşündüklerim bir odaya sığmıyor

arabam ya da kendi evim yok

sadece bir odam var

yetinemem bununla

açgözlü değilim,

genişlemekte kanatlarım

sonsuza erişmek için kanatlanıyorum

odanın penceresi açık

artık uzaklaşma vakti

korkusuz ve kaygısız

kendinde ve tiniyle bütün

sonsuza gidiyorum

evime ve arabama

ait olduğum yere

sonsuzluğa,ötesine !